Logo de-vonk.nl


Foto: Ella Beukers

Column Beestenboel: Geboorteperikelen

  Column

In de vorige column hebben we verteld over de geboorte van twee hertjes, deze column is een vervolg hierop.
De geboorte mogen aanschouwen is al een bijzonder moment op zich, je ziet aan het gedrag van de moeder dat de bevalling er nu echt aan staat te komen. We stonden bij de geboorte van het jongste hertje met zijn drieën op gepaste afstand toe te kijken, ons een beetje uit het zicht houdend.
Eén van ons had een verrekijker bij zich om zo het geheel goed te kunnen zien. Als er namelijk teveel omstanders staan te kijken kan de hinde 'het ophouden' en de bevalling uitstellen.
Even verderop zat een gezinnetje rustig op een bankje, niets wetend van de op handen zijnde bevalling. Ze zaten ver weg genoeg, de hinde had geen oog voor hen omdat ze niet naar haar keken, ze stond achter de blokken achter in het hertenkamp.

En dan is het zover, eerst de pootjes er een stukje uit en dan even later heel snel de rest.
Met een plof valt het jong op de grond, het jong hield zijn pootje best raar omhoog en bleef even liggen. Er schiet gelijk door je hoofd van oh het zou toch wel goed zijn…gelukkig zagen we even later twee oortjes bewegen en het kopje omhoog gaan. Een zucht van opluchting ging door ons heen.
Moeders was gelijk heel liefdevol naar het jong toe en ging het meteen droog likken.
Een tijdje later hoorde we nog een kreet en toen kwam de moederkoek mee, de hinde at deze gelijk op. We zagen ook nog dat er een kauw een soort lapje in zijn bek had, dit bleek dus een stukje moederkoek te zijn. Vandaar dat we dus steeds die kauwen bij de blokken zagen, die dachten ook, hier is wat te halen. Ze zaten er als het ware gewoon op te wachten, de slimmeriken.
Het is altijd leuk om te zien hoe de rest van de herten reageren. Ze komen allemaal even een kijkje nemen bij de boreling, echt op kraamvisite dus.

Bij de bevalling van het oudste jong was ook een vrijwilliger in de buurt die het tafereeltje kon aanschouwen. Zo houden we de dieren een beetje in het oog of het allemaal wel goed gaat.

De moeders zijn heel zorgzaam naar hun kroost en nemen ze goed in bescherming. Er hoefde maar één van de geitjes of alpaca's te dicht in de buurt van het jong te komen of de moeder stuurde ze weg door achter hen aan te rennen.

Ze waren heel fel hierin, maar dit was alleen de eerste dagen, nu gaat het prima en blijven ze rustig liggen als de geitjes in de buurt van hun jong spelen. Alleen natuurlijk als er een hond voorbij het hertenkamp loopt, dan gaan alle alarmbellen rinkelen bij de hindes, maar dit is in de vorige column al beschreven. De hertjes liggen nu dagelijks gezellig bij de rest van de familie in de wei en lopen heerlijk rond.

Meer op: www.debeestenboel.org en www.facebook.com/debeestenboel

Reageer als eerste