De 92 kinderen slapen nu in tenten. (foto: pr)
De 92 kinderen slapen nu in tenten. (foto: pr) (Foto: )

Aardbeving in Lombok: 'Alles is hier nu kapot'

Alblasserdam - Het is vaste prik voor Henk Verschoor en zijn vrouw: vrijwel elke jaar vertoeven ze in de zomervakantie een paar weken op Lombok en Bali. Om vakantie te vieren, maar ook om langs te gaan bij Peduli Anak. Het duo is in Nederland vertegenwoordiger van dit opvangcentrum voor straat- en weeskinderen. De plek werd niet gespaard tijdens de zware aardbevingen op Lombok. Henk, Papendrechter maar nu woonachtig in Alblasserdam, vertelt wat hij er meemaakte.

Door Yvonne Vogel

"Ik werd jaren geleden in Pakistan voor het eerst in mijn leven geconfronteerd met een aardbeving. Toen reageerde ik heel apathisch. Op Lombok was ik juist heel alert toen mijn vrouw en ik om 6.45 uur 's ochtends ineens wakker werden door een heftig schuddend bed en klapperende ramen. In ons ondergoed renden we naar buiten. Op een open plek zagen we hoe het flink tekeer ging."

"Na een paar minuten was alles weer rustig. We sliepen op het terrein van Peduli Anak, dus het eerste wat we deden was inventariseren of alles nog overeind stond. Dat was het geval, dus iedereen ging weer naar bed. Ook de 92 kinderen die er verblijven. Ze waren flink geschrokken, maar niet overstuur," vertelt Henk.

Dezelfde ochtend kwam er echter een tweede beving overheen, die voor flinke scheuren in muren van het complex zorgden. "De schrik zat er op dat moment goed in. Maar er was nog niets ingestort. Dat veranderde toen Lombok een week later opnieuw werd getroffen door een zware aardbeving. We snelden naar een open moskee. Die bleef staan, maar om ons heen zagen we alles in elkaar vallen. Gelukkig raakte niemand gewond. Wel waren de kinderen over hun toeren. Bij velen heerste de gedachte: 'Alles is hier nu kapot, dus dan zal ik wel terug naar huis moeten.' Ze hebben allemaal een rugzakje en zijn juist vanuit een uitzichtloze positie naar het opvangcentrum gebracht. Het scenario om die fijne plek te moeten verlaten, leidde tot veel gehuil. Bij de hulpverleners had het prioriteit om ieder kind, in de leeftijd van 1,5 tot 17 jaar, gerust te stellen. Toen het besef kwam dat iedereen kon blijven, werden ze iets rustiger."

Maar de situatie was wel flink veranderd en vroeg om improvisatie. "Op de locatie zijn grote legertenten neergezet, zodat de kinderen nu toch weer een soort dak boven hun hoofd hebben. Maar hoe kwamen we aan eten en drinken? De keuken was namelijk volledig verwoest. Via social media vroegen we om hulp. Daar werd door bedrijven adequaat op gereageerd. McDonalds kwam bijvoorbeeld met 100 Happy Meals en het Novotel bracht water. De overheid doet echter niets. Er zijn ruim 400 doden gevallen en 350.000 inwoners zijn dakloos geworden. De premier pretendeert alles onder controle te hebben. Terwijl er nog heel veel hulp nodig is. Over enkele maanden begint het regenseizoen. Dan moeten de kinderen uit de tenten zijn."

Meer informatie of doneren?

Pedulianak.org

Meer berichten