Het Mission Belle Memorial in de avondzon. Een foto zegt meer dan duizend woorden. (Foto's: Ria Scholten)
Het Mission Belle Memorial in de avondzon. Een foto zegt meer dan duizend woorden. (Foto's: Ria Scholten) (Foto: )

Een dag om nooit meer te vergeten...

Nieuw-Lekkerland - Heel lang hadden ze er naar uitgekeken, de zesendertig nabestaanden van de bemanning van de Mission Belle B-17G, die op 1 december 1943 crashte in de Lek nabij Café Het Zwaantje in Nieuw-Lekkerland. Zaterdag mocht een aantal van hen het memorial onthullen dat als blijvende herinnering aan hun dierbaren langs het dijktracé is geplaatst. Het werd in alle opzichten een gedenkwaardige dag met veel emotionele en mooie momenten.

Door Ria Scholten

 

De genodigden voor de herdenkingsbijeenkomst werden zaterdagmorgen ontvangen in De Landhoeve aan de Lekdijk. De Delware Company uit Hardinxveld-Giessendam zorgde er samen met een aantal re-enactment groepen uit binnen- en buitenland voor dat de aanwezigen bij binnenkomst een stap terug in de tijd deden richting de Tweede Wereldoorlog. De leden waren gekleed in originele uniformen en er stonden een instrumentenpaneel van een B-17G en instrumenten zoals gebruikt door bommenrichter O.D. Tully. De Amerikaanse gasten, van wie er verschillende een boeket bloemen bij zich hadden, druppelden binnen.

 

Het bestuur van de Mission Belle, Stichting Memorial Nieuw-Lekkerland, had bewust gekozen voor een intieme bijeenkomst met naast de nabestaanden slechts een beperkt aantal gasten. Aanwezig waren onder andere burgemeester Dirk van der Borg en zijn echtgenote, kolonel Erik Rab van de Koninklijke Luchtmacht en kolonel Scott Fisher van de US Air Force en Militair Attaché van de Amerikaanse Ambassade in Den Haag. Paul Josephson, zoon van flankschutter Carlton Josephson, was bij zijn binnenkomst bijzonder ontroerd. Hij sprak kort met Barry Ouweneel, auteur van het boek 'We wisten dat het een lange dag zou worden'. Op haar vraag of zijn vader na zijn terugkeer over zijn oorlogservaringen heeft gesproken antwoordde hij: "Toen ik een jaar of 20-22 was raakte ik hierover met hem in gesprek. Hij begon te vertellen, urenlang. Verder heeft hij het er niet vaak over gehad. Het was te moeilijk voor hem."

 

Het officiële programma werd geopend door de burgemeester. Hij sprak een kort welkomstwoord en vroeg om een applaus voor de mensen die deze bijzondere dag mogelijk hebben gemaakt. Vervolgens kreeg stichtingsvoorzitter André Hoogendoorn het woord. Hij zei onder andere: "Dat wij hier in vrijheid mogen leven door de inzet van vaak jonge mensen uit andere landen geeft ook een morele verantwoordelijkheid om andere mensen die in nood zijn te helpen, ook als dat geen Nederlanders zijn." Zijn toespraak sloot hij af met de volgende woorden: "Laten we niet vergeten! Uit eerbetoon voor allen die voor onze vrijheid gevochten hebben en de velen die hun leven daarvoor gegeven hebben. En om te blijven beseffen dat vrijheid niet vanzelfsprekend is, maar om verantwoordelijkheid vraagt."

 

Vervolgens kwamen er drie ooggetuigen aan het woord. Pleun de Groot was toen de crash plaatsvond acht jaar oud. Hij vertelde over de koeien, die van angst zo ontzettend brulden, toen zij het enorme gebrom van het vliegtuig hoorden. "Het vloog heel laag over onze boerderij. Een wonder dat het niet op onze boerderij gecrasht is." Anton den Ouden uit Lekkerkerk vertelde onder andere: "Als negenjarige jongen was ik op 1 december 1943 aan het vissen in de rivier de Lek nabij café Schoonzicht. Plotseling werd ik opgeschrikt door heel laag voorbij vliegende vliegtuigen, die elkaar al schietend achtervolgden. Snel heb ik dekking gezocht tussen stalen masten van schepen die daar waren opgeslagen. Ze verdwenen uit het zicht en ik hoorde alleen nog lawaai en schieten aan de overkant van de rivier. Ze kwamen terug, nu nog lager en met nog meer lawaai.... Jan Verheij vertelde dat zijn vader een bemanningslid met zijn roeiboot gered heeft.

 

Paul Josephson las een gedicht voor dat de achterkleindochter van Carlton Josephson schreef toen zij elf jaar oud was. Gabe Sunde sprak namens de familie van piloot Harland Vernon Sunde, die bij de crash om het leven kwam. Na de lunch vertrok het gezelschap, nadat er een briefing was nagespeeld, per open GMC truck richting het memorial, waar zich heel veel belangstellenden hadden verzameld. Peter van der Giessen heette iedereen namens het stichtingsbestuur welkom, waarna de burgemeester een toespraak hield, die hij als volgt afsloot: "Dat velen de weg mogen vinden naar dit monument en in de stilte van deze omgeving mogen ervaren dat vrijheid en vrede een opdracht is voor ons allemaal. En dat is samenleven in verbondenheid. Of je nu in Amerika of in de Alblasserwaard woont." Jim Sweaney, zoon van de co-piloot, vertelde wat er gebeurde tijdens het luchtgevecht, het neerstorten en de krijgsgevangenschap van zijn vader.

Meer berichten




Shopbox