Cees Noorlander is bijna altijd paraat op  zijn molen. (Foto: Anja Helmink)
Cees Noorlander is bijna altijd paraat op zijn molen. (Foto: Anja Helmink) (Foto: )

Molenaar Cees Noorlander zit vol verhalen

Streefkerk - Laarzen zijn geen overbodige luxe. Het gras is nat en uitglijden op de planken over de sloot is niet de bedoeling. Toch is een bezoekje aan de Oude Weteringmolen in Streefkerk zeker de moeite waard. De molen valt onder het beheer van Molenstichting SIMAV. Molenaar Cees Noorlander is graag op de molen en zit vol verhalen.

Door Anja Helmink

Cees pakt een keteltje en vult het vanuit een jerrycan met water. Water en licht zijn er namelijk niet op de molen. Het keteltje gaat op de oliekachel en is snel warm. Lekker, zo'n handmatig gezet bakkie koffie. Onderwijl is het puur genieten in het warmrood geschilderde interieur van de molen. Aan de balken hangen oude visfuiken van opa Noorlander. Vanaf buiten klinken de krachtige geluiden door van draaiende wieken.

Paplepel

Cees komt uit een uitgebreid molenaarsgeslacht. "Ik ben de vijfde Cees Noorlander. De eerste zat op de molen van 1860 tot 1910. Lachend: "Het gaat nu wel stoppen hoor, want ik heb alleen twee dochters". Hij zoekt op tafel naar iets, dat hij wil laten zien. "Kijk, dit is de penning, die de eerste Noorlander kreeg na 50 dienstjaren. Voor mij schiet het ook al op, want ik begon in 1970. Ik kreeg het molenaarsvak met de paplepel ingegoten. Als driejarig jochie reed ik samen met mijn ouders al op mijn fietsje hierheen. Later ging ik van molen naar molen en kwam ik overal. In de loop der tijd hebben er wel 28 Noorlanders op 24 verschillende molens in Zuid-Holland gezeten. Nadat de molens in 1952 werden stilgezet, werd mijn opa machinist op een elektrisch gemaal, net voorbij de Korenmolen in Streefkerk. Mijn ome Dirk draaide in Kinderdijk en ging naar het elektrische gemaal. Hij vroeg toen aan mij: "Zou jij het leuk vinden om te malen?" Zo ging ik in 1969 naar Kinderdijk en kreeg ik in 1970 een aanstelling."

Baggeren

"Er zijn zoveel oude verhalen. Oma wist hoe ze een molen stil moest zetten maar verder niet. Nu had zij een manier gevonden om mijn opa te waarschuwen, als hij naar huis moest komen. Op de zwarte deur waren 4 spijkers aangebracht. Een wit vierkant doek eraan betekende 'direct naar huis komen', een driehoekig doek betekende 'naar huis komen, maar geen haast bij'. Opa had een jaarsalaris van 350 gulden. Hij kreeg er 50 gulden bij, omdat hij de peilschaal in de gaten hield. Er moest veel bijgewerkt worden, zoals baggeren met de schouw."

Brief

Cees ging van molen naar molen tot in 1975 de Oude Weteringmolen gerestaureerd werd. Hij schreef een brief en werd direct aangenomen als molenaar. Inmiddels is hij al ruim 6 jaar met pensioen. "Ik ben praktisch altijd hier. Mijn vrouw gaat ook vaak mee en ik vis hier met de kleinkinderen. Dat vinden ze geweldig."

Stil zitten kan Cees niet. Op donderdag rijdt hij op de rolstoelbus van de Molenhoeve. Ook maakt hij prachtige houten molentjes voor in de tuin. Daarnaast is hij een fervent schaatser en al 35 jaar bestuurslid van IJsclub De Molenhoek. In 1982 richtte hij zelf trainingsgroep De Molenhoek op en ook schaatste hij twee keer de Elfstedentocht.

Meer berichten




Shopbox