Het invaren van het laatste brugdeel in de nieuwe Moerdijkbrug, die ook door Kloos is gebouwd (1975).
Het invaren van het laatste brugdeel in de nieuwe Moerdijkbrug, die ook door Kloos is gebouwd (1975). (Foto: )

Expositie 175 jaar Kloos Kinderdijk

Alblasserdam - De plaatselijke tentoonstellingscommissie van de Historische Vereniging West-Alblasserwaard heeft een expositie samengesteld over 175 jaar Kloos Kinderdijk. De officiële opening vindt plaats op vrijdag 24 mei om 15.30 uur in bibliotheek AanZet aan de Ieplaan. Inloop vanaf 15.15 uur. Iedereen is welkom. De openingshandeling wordt verricht door Nellie van der Steen-van Drongelen, weduwe van Ad van der Steen, een van de directeuren van Kloos Kinderdijk.

Door Ria Scholten

Toen Koning Willem I in het begin van de negentiende eeuw een wet ondertekende, waarin het verstrekken van rijkssubsidie voor de vaart op Indië werd geregeld, betekende dit voor de langs de Noord, Maas en Lek gelegen scheepswerven een sterke opleving. In die periode wilde iedere zichzelf respecterende scheepsbouwer een eigen houtzaagmolen hebben. De molenbouwers in de buurt van de scheepswerven hadden dan ook volop werk. Bij Floris Kloos rijpte het plan om van Ameide naar Kinderdijk te verhuizen om daar de molenbouw in de onmiddellijke omgeving van de scheepswerven voort te zetten.

 

Ondernemingsgeest

De Naamloze Vennootschap F. Kloos en Zonen's Werkplaatsen te Kinderdijk dankt haar ontstaan aan zijn ondernemingsgeest. Hij begon zijn carrière als baas op de scheepswerf van Cornelis Smit. In 1842 bouwde hij voor zijn werkgever de imposante houtzaagmolen 'Ons Genoegen'. De balken werden met kettingen de molen ingetrokken en verwerkt met zes houtzaagramen. In 1843 kocht Floris een driehoekig stuk grond aan de Kinderdijk, aan de westkant van Jonker. Hij vestigde zich daar als molenbouwer en scheepsbouwer. Op een gegeven moment koos hij ervoor om van de molenbouw af te stappen en zelf de vervaardiging van houten (later ijzeren) schepen op zich te nemen.

 

Hoogspanningsmasten

Zijn eerste opdracht was de bouw van sluisdeuren in het Noordhollandskanaal in 1866. Daarna volgden een spoorbrug over de Schie in Rotterdam in 1869, het spoorwegviaduct in Rotterdam in 1872 en de brug over de IJssel bij Kampen in 1874. Daarnaast hield het bedrijf zich bezig met de bouw van drijvende dokken en bokken, meerboeien, hoogspanningsmasten en staalconstructies voor gebouwen. In 1923 werd begonnen met het fabriceren van spoor- en tramwegwissels en spoorkruisingen. Na de Tweede Wereldoorlog kreeg Kloos Kinderdijk veel reparatiewerk uit te voeren aan beschadigde bruggen van de Spoorwegen en Rijkswaterstaat. Rond 1970 was er sprake van een flinke overcapaciteit in de staalindustrie, die herstructurering noodzakelijk maakte. In 1977 kwam het tot een fusie met Hollandia in Krimpen aan den IJssel. In 1985 ging het bedrijf verder onder de naam Mercon-Kloos Holding N.V. Begin januari 1999 is het gehele Mercon-Kloos terrein verkocht aan een projectontwikkelaar voor huizenbouw.

 

Jongste bediende

Marius en Dik van Driel hebben beiden bij Kloos gewerkt. Marius maar liefst 43 jaar. Eerst als jongste bediende op de materiaalafdeling, later als archivaris/lichtdrukker op de tekenkamer en nog later op de loonadministratie. "Na de overname door Mercon heb ik drie jaar bij de kwaliteitsdienst gewerkt", vertelt hij. "Van 1988 tot 2005 werkte ik bij Kloos Merofac in Sliedrecht. Wij waren een echte Kloos familie. Mijn vader, broers, ooms en neven werkten er. Kloos Kinderdijk was een sociaal bedrijf. Als iemand arbeidsongeschikt was dan werd het salaris voor 100 procent doorbetaald. Later is het beleid bijgesteld en werd het allemaal wat zakelijker. Tot je 18e ging je ieder jaar op jeugdreis. We zijn weleens drie dragen naar Limburg geweest. Toen het bedrijf 125 jaar bestond zijn we met het hele bedrijf naar de watervallen van Co geweest. We gingen met veertien bussen naar Dordt. Daar stond een speciale trein klaar, die ons naar België bracht."

 

Goede herinneringen

Dik heeft elf jaar als leermeester op de bedrijfsschool gewerkt. Ook hij heeft goede herinneringen aan zijn jaren bij Kloos. "Veel mensen hadden een bijnaam", vertelt hij. "Leen de Jong uit de draaierij werd Leen de ooievaar genoemd, omdat hij van die lange benen had. Anton Roodnat heette Miek de Kikker. Er was wel afstand tussen medewerkers en leidinggevenden. Ooit zei ik tegen de souschef tekenkamer werktuigbouw 'Korte'. Hij draaide zich om en zei 'Mijnhéér Korte voor jou'."

Meer berichten