Ko van Vaardegem
Ko van Vaardegem (Foto: Ko van Vaardegem)

Column Ko van Vaardegem: woorden

  Column

Een nieuwe column van Ko van Vaardegem: woorden.

"Ik hou van woorden: van gewone, mooie, bijzondere en van nieuwe woorden. Mijn kleindochter van vier ook. Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen. Misschien heeft het bij mij te maken met mijn gereformeerde jeugd? Met de prachtige Statenvertaling. Met 'In den beginne was het woord' uit het Evangelie van Johannes. Tientallen keren gehoord. Laatst ging ik met mijn kleindochter naar een theatervoorstelling in de schouwburg in Rotterdam, naar 'Meneer Bork zoekt een woord'. Het ging op een speelse manier over: Wat is een woord eigenlijk, waar komen ze vandaan, wie maakt ze, wat kun je ermee en wie is de baas over de woorden? Ingewikkelde vragen. Misschien nog wel meer voor mij dan voor mijn kleindochter. Aan het eind van de voorstelling werd de vraag gesteld wie er een nieuw woord kon bedenken, eentje die nog niet bestond. Eén meisje stak haar vinger op: 'een lichtbus' zei ze. Een prachtig woord vonden alle kinderen. Ik ook. Thuis ben ik ook wat nieuwe woorden gaan bedenken, woorden rond het thema van de voorstelling. Een ervan was 'de woordenveger'. Daar heb ik toen een klein verhaaltje over geschreven, een soort sprookje.

De woordenveger
Middenin de stad woont de woordenveger. Een kromme, oude man, haast vergroeid met zijn al even kromme, oude bezem. Krom omdat de woordenveger tijdens zijn zware werk - als er bijvoorbeeld markt is geweest, of als er een politicus op het marktplein heeft staan brallen - even uitrust en op zijn bezem leunt. Zijn hoofd gaat dan vanzelf wat omhoog, weg van het marktplein waar al die zware woorden liggen die nog moeten worden weggeveegd. Omhoog kijkt hij dan waar tussen alle meeuwen, mussen en duiven de lichte en blije woorden zweven. Die hoeven niet weggeveegd te worden, die dwarrelen vrij en blij rond. Soms raken ze even de grond en dartelen dan weer verder. Soms blijven ze plakken op een zweterig hoofd. Ze lachen, zingen en zorgen ervoor dat de mensen in de stad en ook ver daarbuiten vrolijk en blij worden. Als de woordenveger zo naar die dansende en buitelende woorden kijkt, wordt hij zelf ook licht en blij. Hij vergeet dan zijn moeheid en veegt met nieuwe energie weer door.

Met veel dank aan mijn kleindochter en meneer Bork.

Meer berichten