Logo de-vonk.nl


Column: Een schat van een hond

  Column

Terwijl ik achter mijn laptop zit, komt mijn hond even langs voor een knuffel. Ze stopt haar neus onder mijn rechterarm en duwt die met haar kop omhoog. Ik duw haar weg en ga verder. Even later komt ze opnieuw, legt nu haar voorpoten op mijn been en geeft me een lik over mijn wang. Een duidelijk 'nee' had dat allemaal kunnen voorkomen, maar ja… zo'n consequente opvoeder ben ik niet en het is een schatje. Soms! De laatste paar weken heeft ze me een paar keer zo in de problemen gebracht dat de stoom uit mijn oren kwam. Niks schatje, maar kreng en rotbeest.

Ik laat haar regelmatig uit in een klein bosje achter Alblasserdam. De Alblas kronkelt om het bos heen en mijn hond kan daar heerlijk loslopen en zwemmen. Het is er bijna altijd rustig. Zij struint door bos en struiken en rent en zwemt achter stokken aan die ik wegsmijt. Ik geniet van haar energie en van de natuur. Wel heeft ze vaak wat moeite met 'hier komen' na zo'n festijn. Vorige week kwam ze niet. Roepen, fluiten, niets hielp. Ze ging aan het eind van de wandeling een sloot over en rende achter wat vogels het weiland in. Eindeloos duurde het. Geen stok, geen bal, geen lekkers, niet een stukje wegrijden, niets hielp. Een uur was ik bezig voordat ik haar weer aan de lijn had. Ik word er weer boos van terwijl ik dit schrijf. Enfin, ze zit nu elke dag aan de lange lijn en krijgt veel 'hier' oefeningen voor haar kiezen. Een ruk aan de lijn als ze niet ogenblikkelijk komt en worst als dat wel het geval is. Het lijkt te helpen.

Gelukkig heb ik ook veel andere ervaringen met haar. Laatst kwam mijn jongste kleindochter voor het eerst bij ons logeren. Ze vond het erg spannend en huilde veel. Terwijl ze op mijn arm zat, kwam onze hond erbij en duwde haar neus tegen het handje van mijn kleindochter. Ze was op slag stil, keek vol verbazing naar de hond, trok wat aan haar haren en kneep in haar neus. De hond liet haar rustig begaan.

De volgende ochtend waren ze samen op het kleed. Mijn kleindochter tijgerde naar de hond die met haar bot bezig was. Kleindochter pakte het bot, de hond ging een stapje achteruit en keek rustig toe. Mijn kleindochter is ingeburgerd, het huilen is over.

(Door: Ko van Vaardegem)

Meer berichten

Shopbox