Column: Look-a-like

  Column

We maken het allemaal wel eens mee. Je staat in een winkel, je loopt op straat en denkt een bekende te zien. Je zegt gedag tegen deze persoon of roept naar die persoon als er enige afstand is. Dan blijkt die persoon jou helemaal niet te kennen. Er schiet door je hoofd: 'heb ik mij soms vergist?' Je voelt je lichtelijk opgelaten en zegt, maar je bent toch… Blijkt de persoon in kwestie een dubbelganger te zijn van diegene die jij dan wel bedoelt. Je probeert nog een beetje gezichtsverlies te redden, door te zeggen van 'maar je lijkt echt wel heel erg op die persoon zeg… Ik dacht echt dat jij diegene was'.

Ik keek opzij en zei gedag in de veronderstelling een bekende te zien

Zo kwam er onlangs in een winkel een dame pal naast mij staan. Ze moest ook precies in het vak zijn waar ik wat spulletjes aan het zoeken was. Je zou kunnen denken, nou je komt wel erg binnen mijn comfortzone staan zeg, maar in dit geval had ik er geen last van.

Sprekend

Ik keek opzij en zei gedag in de veronderstelling een bekende te zien. Weliswaar niet een hele bekende, maar gewoon iemand die je van gezicht kent en gedag zegt. De dame in kwestie zegt iets in de trant van 'ik ken jou niet hoor'. Ik: 'jawel toch? Ik ken jou echt ergens van hoor' en noemde wat plaatsen en mensen op waar ik haar mogelijk van zou kunnen kennen, want zo goed wist ik het nu ook weer niet. Ze vroeg mijn naam, maar er ging niets dagen bij haar. Op een gegeven moment zei ze: 'in mijn woonplaats woont wel iemand die sprekend op mij lijkt. Ik word heel vaak met haar verward, word ik ineens door wildvreemde mensen aangesproken'. Ik lachend: 'nou dat zal dan nu ook wel het geval zijn'.
Voordat ze verder liep zei ze lachend: 'ik weet nu tenminste je naam'. Enige dagen later kreeg ik op mijn mobiel een berichtje van een voor mij onbekend persoon. Wat bleek nu, de dame in kwestie bleek mij toch wél te kennen en wilde dit nog even laten weten aan mij. Ze had er thuis heel erg over lopen nadenken en dit ook met een buurvrouw besproken. Nu komt de clou, de dame bleek een vriendin te zijn van een familielid van mij, waar ze mij jaren geleden wel eens gezien had. De buurvrouw met wie ze alles besproken had, bleek ook een familielid van mij te zijn.

Duitsland

Zelf word ik ook vaak met een ander vergeleken, ik weet ook met wie en zeg dit er dan ook gelijk bij. Er zijn inderdaad wel enige gelijkenissen tussen ons, maar als je ons naast elkaar zou zetten, dan lijken we dus totaal niet op elkaar. Mijn neefje bleek weer een dubbelganger te hebben in Duitsland, die ze tegen het lijf liepen op vakantie. Bizar eigenlijk hoe wildvreemde mensen op elkaar kunnen lijken.
Enfin, de wereld blijkt dus toch kleiner te zijn dan we in eerste instantie denken. Ons kent ons.

Meer berichten




Shopbox