Column De Beestenboel: geweistangen damhert

  Column

NIEUW-LEKKERLAND - Een nieuwe column van De Beestenboel uit Nieuw-Lekkerland.

Door: Ella Beukers

"In deze column wat informatie over het gewei van het damhert. Bij ons leven er damherten in het hertenkamp.
Elk jaar wisselt het mannetjes damhert, ook wel schoffelaar genoemd, van gewei. Deze naam heeft hij te danken aan de vorm van het gewei van een volwassen mannetje, het zogenaamde schoffelgewei. De einden van de takken zijn dan verbonden door platen.
Als het gewei is afgevallen is de bok altijd een beetje zielig en zondert zich ook vaak wat af. Hij is nu even niet meer de imposante bok met zijn grote gewei. Al heel snel groeit er een nieuw gewei aan op de rozenstokken, dit zijn de grote ronde knobbels op zijn kop die duidelijk te zien zijn als het gewei is afgevallen. Afhankelijk van het leefgebied en erfelijke eigenschappen wordt een gewei opgebouwd uit stangen met verschillende enden ( vertakkingen). Zolang de bok in de bloei van zijn leven is, komt er ieder jaar een tak aan elke geweistang bij.

In het 2e levensjaar van de bok is het gewei spiesvormig. Vanaf het 3e jaar ontwikkelen zich zijtakken. Bij ons had de bok een ongelijkvormig spiesgewei, maar het gewei wat hier op volgde is een prachtig symmetrisch groot gewei geworden. De bok heeft met zijn gewei een enorme groeispurt gemaakt, het leek wel of hij een jaar overgeslagen heeft zo goed was het gewei gegroeid. Onze bok zit nu volop in zijn 3e levensjaar.
Het gewei wordt ook ieder jaar weer wat groter en massiever dan het jaar ervoor en het nieuwe gewei zal ongeveer dezelfde vorm hebben als het vorige gewei. Een groot gewei geeft ook aan dat een bok gezond is. Onze bok heeft nu al een prachtig gewei, dus dat belooft veel goeds.
Hij is echt een imposante bok zo met zijn mooie gewei.
De informatie die hieronder volgt heb ik al eens beschreven in een eerdere column, maar wil deze toch nog een keer benoemen omdat het bij dit item hoort.
In het begin is het gewei bedekt met een soort fluwelig behaarde huid, deze huid is rijk aan bloedvaten en heel gevoelig. Dit gewei wordt ook wel bastgewei genoemd. Aan het eind van de zomer sterft deze basthuid af en probeert de bok deze huid te verwijderen door langs bomen en struiken te schuren. Zodoende raakt hij dode huid kwijt. De dode huid hangt dan met flarden langs zijn kop en gewei, het geheel ziet er een beetje vies en bloederig uit, ( de huid was immers rijk aan bloedvaten) maar dit hoort er allemaal bij.
Na 4 a 5 maanden is het gewei volgroeid en een harde beenmassa geworden. De bok is nu klaar voor de bronsttijd waar hij in het wild gevechten aangaat met rivalen voordat de bronsttijd begint. Bij ons heeft de bok het alleenrecht en hoeft niet te vechten met mededingers.
Als het damhert tussen de 8 en 12 jaar oud is heeft het gewei zijn maximale grootte bereikt. Op latere leeftijd wordt het gewei weer kleiner."

Meer informatie is te vinden op www.debeestenboel.org en www.facebook.com/debeestenboel.

Meer berichten